Search
  • Maurice

Hoe dan wel?

Updated: Dec 10, 2018

Dat is de allermoeilijkste vraag met Wind op Land (WoL), of tenminste: het moeilijkste antwoord. Het makkelijkste antwoord is: zet alles op zee neer en dat scheelt ons €1 miljard. Daar zijn wij het helemaal mee eens, maar daarmee redden we het niet om naar 100% duurzaam te gaan. Daarvoor hebben wij als Nederland te weinig zee en, zoals onze Oosterburen al weten, moet je ook nog iets hebben als het net even niet waait. Dus met alleen wind op zee (WoZ) redden we het niet.


Feit is, dat we in Nederland niet heel veel ruimte hebben om WoL te realiseren. Dit komt voornamelijk, doordat het realiseren van windenergie aan de markt overgelaten wordt. De markt moet namelijk windturbines realiseren door verwerven van vrijwillige grondposities en dat moet zij doen op basis van vrije wil en handel. Daar waar de Rijksoverheid beschikt over middelen als onteigeningsprocedures voor bijvoorbeeld het aanleggen van wegen en andere grote infrastructurele zaken, beschikt de markt daar niet over. Gelukkig maar, dat de markt dat niet heeft. Maar doordat de Rijksoverheid het op deze manier inricht, gebeurt het wel dat realisatie veelal gebeurt op posities waar grootgrondeigenaren en/of overheden een duidelijke rol spelen. Anders belicht: door geen onteigeningsprocedures mogelijk te maken, veroorzaakt de Rijksoverheid de uitsluiting van logische posities, zoals langs Rijks(snel)wegen, kanalen, rivieren, dijken, nabij of op industrieterreinen, of op grondlocaties met weinig bebouwing, zoals bosachtige omgevingen. Wij pleiten allereerst dus voor onteigeningsprocedures voor dit landsbelang, want dat is de energietransitie: ons landsbelang. Zelfs levensbelang. Want door de onteigeningssystematiek niet te gebruiken, wordt de markt gedwongen naar locaties te gaan waar dichtbij woningen gebouwd wordt. Met alle gevolgen van dien. De markt zoekt daarbij, zoals Eneco dat op diverse projecten doet, de maximale marge van de wet op. En die is ruim, zeer ruim, zeker in vergelijking met andere landen om ons heen. En als je dan ook nog eens dichter bevolkt bent dan je buren, dan kan je al voorspellen wat er gaat gebeuren. Ergens komt ellende en in Nederland wordt die volledig door de strot van omwonenden heen geduwd. Spijtig, maar waar.

Tegelijkertijd weten we ook allemaal, dat we naar 100% duurzaam toe moeten. Wie nog twijfelt aan de klimaatverandering en de achterliggende oorzaken, die moet die twijfel dan wel aan kunnen tonen. In Houten twijfelt geen ons bekende omwonende aan de experts van het IPCC, waarom zouden wij ook? Die wetenschappers hebben er voor gestudeerd en wij niet. Terug naar de vraag hoe dan wel? Naast het maken van de 'grote klappers' voornamelijk op zee, hebben we sowieso WoL op nodig. De afstand tot omwonenden zal bij voorkeur 10x de tiphoogte moeten hebben. Dat betekent dus nabij woningen kleine windmolens en verder van woningen grotere. Maar dat moet niet alleen: we moeten een mix van van alles bij elkaar hebben. Zonnepanelen op elk dak, meer groen in de steden (want groen absorbeert CO2) terwijl juist nu in steden groen enorm in de verdrukking komt. Wat wij echter nog het meeste missen, is de grassroots-beweging, oftewel de beweging van de gewone mens. Daar zien we de Rijksoverheid eveneens fouten maken. Kent u de campagne "Nederland schoon" nog? Die heeft ons gedrag veranderd, heeft ons ervan bewust gemaakt dat vuil op straat en in de natuur een probleem is. Nee, ook die taak laat het Rijk aan de markt over en die adverteert zich helemaal suf. Maar die markt die heeft niet de geloofwaardigheid die onze overheid heeft. Gelukkig maar, zeg ik dan opnieuw. Duidelijk is inmiddels wel, dat die markt het behoorlijk verkloot. 100+ actiegroepen in Nederland, dat dichtbevolkte landje. 3 landelijk opererende actiegroepen van bezorgde burgers (NLVOW, NKPW, Gigawiek), verhalen van geweld in het Noordoosten van het land, continu verzet hier in Houten... nee, die markt die polariseert alleen maar en die helpt elke poging voor een grassroots-beweging om zeep.


Doet de overheid het dan zoveel beter? Lokale overheden proberen het zo goed mogelijk te doen, maar het Rijk ontnam ze de autonomie om lokale oplossingen te zoeken. Zij hebben geen andere mogelijkheden dan achter ontwikkelaars met grondposities aan te huppelen en die te faciliteren. Doen ze dat niet, dan krijgen zij weer een tik op de vingers van de provincie of van het Rijk. Er mag bijna alleen maar windenergie als oplossing meegeteld worden. Het zit volledig op slot.


De oplossingen zijn wat ons betreft duidelijk: plant groen aan, gebruik alle kleine initiatieven, moedig burgers aan om zelf verantwoordelijkheid te pakken. Laat de vervuiler betalen, dus niet alleen de burger, maak ruimte voor grote projecten langs infrastructuur en op andere logische plekken. Onteigen desnoods iedereen binnen 10x de tiphoogte van windmolens, of koop ze op zijn minst uit zodat mensen de vrijheid hebben om te verhuizen. De noodzaak voor een andere aanpak is duidelijk: op deze manier redden we het niet, de klimaattafels zijn een farce. Veel erger is namelijk, dat wij om ons heen voorstanders hebben zien verworden tot tegenstanders. Wie in Houten in het begin niet meedeed, want er moest niet zo gezeurd worden, die is nu volledig aan boord. Nu zijn zij het felste tegen. Tegen overlast, niet tegen windmolens. En zo leidt het ene na het andere slechte project tot steeds meer weerstand en een steeds grotere polarisatie. De markt neemt haar verantwoordelijkheid voor het oplossen van problematiek niet. De Rijksoverheid evenmin. Jammer, want het maakt het antwoord op de vraag "Hoe dan wel?" wel heel erg complex. Wat in ieder geval waar is: hoe het niet moet, kan heel Nederland in Houten zien. Levend bewijs dat noch de markt, noch de overheid concreet iets doet aan de overlast. De burger heeft en houdt het nakijken.

66 views

©2018 Stichting Gigawiek

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now